*A CIG rexeita a proposta de reforma laboral do goberno

Redacción, 23 de xuño 2005. A proposta atenta gravemente contra os dereitos máis básicos dos traballadores. O silencio de COO e UGT evidencia o seu acordo implícito con eses recortes.

A CIG considera que a proposta de reforma laboral do goberno do PSOE atenta gravemente contra os dereitos máis elementais dos traballadores, porque abarata con carácter xeralizado o despedimento, elimina a garantía de tutela xudicial e administrativa no caso de despedimentos colectivos, a obxetividade das causas e o que é máis grave, a indemnización por despedimento, caso de cesar unha subcontrata.

A CIG considera que coa proposta do Ministerio de Traballo constátase “a total sintonía do goberno cos requerimentos da patronal”, explica Antolín Alcántara, Secretario Confederal de Negociación Colectiva e Saúde Laboral, quen engade que “nin sequera o PP ousou ir tan lonxe nos seus intentos de reformar o mercado laboral”.

A xustificación para flexibilizar o despedimento dos contratos indefinidos é que, segundo eles, diste xeito se fomentará o emprego fixo fronte ao temporal. Neste sentido, Alcántara afirma que “se adoita relacionar precariedade con contratos temporais, pero non é tanto o carácter do contrato como as garantías que o acompañen as que reducen a precariedade”. Ademais, a CIG ten defendido sempre como única fórmula para atacar á temporalidade que calquera contratación deste tipo sexa por unha causa obxectiva real a demostrar pola empresa, e non que se recorra a este tipo de contratos para evitar contratacións indefinidas. Por iso, non pode menos que rexeitar con total rotundidade os argumentos esgrimidos e moito máis a proposta de maior flexibilidade demandada pola CEOE.

Diste xeito, as medidas propostas polo Goberno atentan gravemente contra a seguridade dos traballadores ao facilitar enormemente o despedimento incrementando aínda máis a precariedade xa existente.

Tal é así, que se ataca en todas as frontes as garantías existentes. Proponse abaratar, con carácter xeral, o despedimento reducindo o seu custo a 33 días e un máximo de 24 mensualidades, cando se trate dun despedimento improcedente, ou o que é o mesmo, cando o empresario non ten causa algunha que alegar para xustificar esta decisión.

Con esta medida, o que se fai é afondar máis no abaratamento do despedimento. Unha vía que xa se abriu coas anteriores reformas laborais asinadas por CCOO, UGT, a patronal e o PP. Daí que a CIG entenda que o silencio de CCOO e UGT a respecto da proposta do Ministerio de Traballo -até que saíu a CEOE a demandar máis recortes aínda- non é máis que a constatación da súa connivencia co goberno e o seu acordo implícito cunha reforma laboral que supón unha regresión dos dereitos adquiridos pola clase traballadora logo de moitos anos de loita para conseguilos.

Proponse introducir na negociación colectiva unha cláusula pola que se posibilita a unha empresa o despedimento colectivo alegando motivos financieiros, eliminando a tutela administrativa e a xudicial. “Diste xeito, deixase aos traballadores na máis absoluta indefensión, porque non teñen posibilidade de saber se as causas financieiras alegadas son obxectivas ou non”, sinala o Secretario Confederal de Negociación Colectiva.

O máis grave é que ao introducir esta cláusula nos convenios, explica Alcántara, os máis afectados serán precisamente os sectores e empresas nos que a situación é máis precaria e, sobre todo, aquelas nas que os sindicatos apenas teñen introdución e son as patronais as que aproban os convenios sen negociación algunha.

Tamén se convirte nun despedimento por causas obxectivas aquel que se produza en empresas con menos de 50 traballadores (que son a maioría en Galiza, case un 85%) alegando causas técnicas, económicas e de produción. Por se isto fora insuficiente, o Ministerio de Traballo propón que eses despedimentos se podan financiar en parte co Fondo de Garantía Social “o que vén sendo o mesmo que convidar aos empresarios a que recorran a este sistema, xa que abarata substancialmente o despedimento”, engade Antolín Alcántara.

Para a CIG é especialmente preocupante que ademais, se trate de converter o despedimento por cese dunha subcontrata nun despedimento sen indemnización “o que xa é unha barbaridade extrema”, di Alcántara.

A este respecto, o Secretario Confederal de Negociación Colectiva engade que “xa non é dabondo con que os traballadores das subcontratas sexan os peor pagados, os que teñen menos dereitos ou as xornadas máis longas, senón que por riba pasan a ser consagrados como traballadores de inferior categoría que o resto ao poder ser despedidos sen recoñecerlles dereito a ningún tipo de indemnización”.

Alcántara insiste tamén en que estas medidas non son máis que a posta en práctica das que xa se viñan preparando co novo marco que se definía na Constitución europea, aprobada no estado español e rexeitada maioritariamente en países como Francia, precisamente porque atacaba á clase traballadora. “É a medida neoliberal máis agresiva que se ten aprobado en Europa, onde non hai antecendentes dun retroceso tan grande de dereitos para a clase traballadora”.

Voltar a novas

Ver anteriores