*A mentira da condonación da débeda

Redacción, 16 de xullo 2005. Os sete países máis industrializados do mundo máis Rusia (G-8) acordaron en Gleneagles (Reino Unido) condonar a débeda multilateral das nacións máis pobres, pero a cambio esixiron a aprofundización da política neoliberal que inclúe a privatización dos servizos básicos como a distribución de auga potábel.

O primeiro ministro británico, Tony Blair, confirmou que as nacións ricas condonaron a débeda multilateral contraída polos 18 países máis pobres, entre eles, Bolivia, Nicaragua, Honduras e Guyana, por uns 40.000 millóns de dólares. Ademais, destinarán 50 mil millóns de dólares de axuda a Africa e concederán un financiamiento de tres mil millóns de dólares para a Autoridade Nacional Palestina.

O Ministerio de Facenda de Bolivia considera que o stock da débeda pública boliviana podería reducirse en algo máis de 2.000 millóns de dólares. Deste monto, 1.748,6 millóns corresponden a obrigas co Banco Mundial (BM) e 306 millóns a débedas co Fondo Monetario Internacional (FMI). Aínda que ese monto representa o 40% da débeda boliviana, é dicir un alivio do 22,9% para o PIB, a Fundación Jubileo opina que se trata dunha condonación insuficiente.

A cambio da condonación, esixese aos países supostamente beneficiados que manteñan a estabilidade macroeconómica, a transparencia fiscal e aseguren a eliminación de impedimentos para a inversión privada. Cando se fala de non estorbar á inversión privada estase a falar directamente de "libre comercio" no sentido de abrir o país ao capital privado, o que co tempo supón unha sangría de recursos.

Unha misión do Fondo Monetario Internacional (FMI) evaluou coas autoridades do Ministerio de Facenda e do Banco Central de Bolivia (BCB) o comportamento da economía boliviana durante os primeiros seis meses de 2005. Os resultados macroeconómicos son alentadores, segundo os organismos de crédito, pero as consecuencias prácticas son diferentes. Por exemplo, Potosí é o departamento no que se presenta unha incidencia de mortalidade infantil maior que no resto dos departamentos de Bolivia e nos países de Latinoamérica, segundo unha reportaxe da Federación de Asociacións Municipais de Bolivia (FAM). Os municipios de Caripuyo, Sacaca, Uncía, San Pedro de Boa Vista, Colquechaca, Pocoata e Chayanta mostran unha alta taxa de mortalidade.

As cifras sobre a pobreza abundan. Ignacio Ramonet denunciou que "en máis de 70 países, o ingreso medio por habitante é hoxe menor que hai 20 años…" e que "máis de 3.000 millóns de personas, a mitad da humanidade, viven con menos de 2 dólares por día…" 58 países africanos só producen o 2 % da economía mundial e 432 millóns de personas de Asia Meridional viven con menos de un dólar ao día, o cal descubre que a pobreza non é só patrimonio de África, alverga tamén a centenares de millóns en América Latina, "o patio traseiro da superpotencia", que se desgarrou polas loitas sociais contra a desigualdade por casi un século, e a moitísimos habitantes dos propios países ricos; de facto, un 33% da xente de Miami é pobre.

En 1884-1885, na Conferencia de Berlín, as potencias de Europa decidiron repartirse Africa incursionando alí militarmente, promovendo a migración de máis de 40 millóns de europeos, e someténdoo desde Marrocos até Sudáfrica. Implantaron figuras como o Protectorado, coa cal se aliaban coas cúpulas locais para controlar a política exterior e a forza pública e impoñeron o "libre comercio", incluido o dos escravos; África viu así pechada toda posibilidade de crear progreso e benestar para os seus habitantes e tornouse centro de inversións para o capital do Norte, surtidor de materias primas e produtos tropicais como cacahuetes, alméndoas, café e palma.

Unha das reclamacións da sociedade é a necesidade de substituir o comercio libre por un xusto. O Instituto Boliviano de Comercio Exterior (IBCE) exhortou ao G-8 cumprir o compromiso de eliminar os subsidios á súa produción agrícola. Se realmente se aplica a medida, Bolivia podería beneficiarse con mellores prezos e maiores mercados para as súas exportacións de azúcre, millo, arroz, lácteos, oleaxinosas e carnes. Na declaración final do cúmio do G-8 chámase a eliminar todas as formas de subsidios á exportación "nunha data críbel".

Non embargante, de non estabilizarse o prezo do petróleo no mercado internacional, o crecemiento dos países industrializados pode trabarse e con iso diminuir a demanda de materias primas no país, opina o presidente do Banco Central de Bolivia (BCB), Juan Antonio Morales. A semana que conclúe o prezo internacional do cru chegou a un dos seus límites históricos situándose en 61.28 dólares o barril.

Bolpress

Voltar a novas

Ver anteriores