|
Publicidade
Contacto
Novas
Internacional
Anteriores
Opinión
Foro
Arquivo
Ligazóns
|
*5ª
Crónica de Iván Prado dende Chiapas. Crónica
de circos e outras historias
Día
a día vai medrando o proxecto de pallasos en rebeldía
de Galicia no seo da revolta indíxena.
En
1995 cheguei a Chiapas para participar na inauguración dos
Augasquentes e naquel momento sentía que o meu camiño
vital estaría sempre ligado a esta revolución
indíxena, pero a verdade é que co exército
pisándonos os talóns e as comunidades zapatistas
inmersas no proceso de defensa armada do seu territorio, non
atopaba xeito de acoplarme a un movemento clandestino cunha forma
de vida tan diferente á que eu coñecía.
No
96 realicei unha viaxe para pór en marcha un proxecto de
cooperación coa Comunidade da Realidade e entrevistarme coa
comandancia. Pero era o mometo de romper o diálogo co
Goberno por incumprir os acordos de San Andrés, así
que frustradas as nosas intencións e con certa crise no
corpo marchamos para casa coas mans baleiras. Voltamos en 1998
despois da Matanza de Acteal nunha iniciativa da que teremos que
falar de vagar algún día: a comisión
civil de DDHH, na que intregaba con sete compañeiros máis
a Coordinadora Internacional da mesma. Unha viaxe durísima
Logo virían máis viaxes e traballos pero ata a
Marcha da Cor da Terra no 2001 no fun capaz de reconcialiarme con
esta revolución que tiña tempo indíxena e
estratexias indescifrables. Foi na zona norte, no ano 2001,
actuando no caracol V "Que fala para todos" e dando
talleres para os promotores de educación da terceira
xeración; logo viñeron xiras de actuacións e
pequenas obradoiros de xogos polas comunidades dos municipios
autónomos do Traballo, Ti`Colenja, Venustiano Carranza,
Tila.., días nos que comezamos a coñecer o
funcionamno dos Caracois, a nova estructura organizativa da que se
dotaran os municipios en resistencia para construír a
autonomía.
Hoxe estamos dando formación en
técnicas de pallasos malabares e xogos
cooperativos, aplicadas á pedagoxía, pero sobre todo
estamos sedimentando a futura Escola de Novo Circo.
Despois
de tres días de pallasadas os plans da escola
dispáraronse: de setembro a decembro volveremos a Chipas
para participar na creación da 5ª xeración de
promotores de educación e no curso de reciclaxe dos
promotores existentes pero ademais coñeceremos ao grupo de
compas que xa terán decidido, para daquelas, baixo acordo
da súa comunidade entrarlle a ser pallasos.
Para
daquelas unha nova aventura zapatista erguerá o voo destino
ao planeta dos cómicos, dos cómicos con pasamontañas
e paliacates, dos bufóns que apostan o seu pescozo por
rirse do monarca, dos pallasos que empreñan un nariz
vermello como arma contra as inxustizas.
Voltar
a novas
Ver
anteriores
|
|